Περαστικά...

Περαστικά εύχονται όλοι...

Θα περάσει με διαβεβαίωναν όπως περνάν οι άνθρωποι και οι μέρες. Τελικά περαστικές ήταν οι αντίδρασεις στα καινούρια δεδομένα. Εγώ αποτελούσα πάντα και θα αποτελώ μια μονιμότητα. Και κάθε "εγώ" στέκεται πάνω στο άλλο σαν πύργος τραπουλόχαρτα. Φυσάει και πέφτουν , στις νηνεμίες ξαναστήνονται. Φυσάει συχνά... Ακολουθώ τις εποχές παγανιστικά, τρέχοντας πίσω απ’ τη γη που τελικά ΓΥΡΙΖΕΙ!

Γιατί είναι τέτοια ανακούφιση όταν σκέφτεσαι ότι όλα θα περάσουν; Αν όλα περάσουν, δε θα μείνει τίποτα. Δεν με ανακουφίζει το τίποτα και από την άλλη ούτε το «κάτι».


Περαστικά! Περάσαμε! Έχω απλά κάτι εμμονές με το πέρα- και αγαπώ να λέω περάστε.
Περάστε στο σπίτι μου,
περάστε στο δωμάτιο μου,
περάστε στην καρδιά μου.
Μερικές φορές άσχημοι πειρατές λεηλατούν και καταστρέφουν. Περαστικά εύχονται πάλι…

Θα περάσει και αυτό. Τίποτα δε περνάει, απλά μένει, ενσωματώνεται, συνηθίζεται, ξεχνιέται. Μ’αρέσει να ξεχνάω. Έτσι έχω πολλές εκπλήξεις κάθε μέρα. Γιατί περαστική ήμουν, μόνο το εγώ αποτελεί μονιμότητα και κάθε "εγώ" στυλωμένο στο χρόνο θυμίζει…. Συνέχεια θυμίζει…να ενθουσιαστώ με αυτό το πέρασμά σου.....ζωή....